Hatırlanmak güzel bir duygu… Hatırlayanın kim olduğu çok önemli değil, her halükarda mutlu ediyor insanı hatırlanmak.
Hatılayan konum olarak yaklaşsa da, önemli bir yeri olsa da hayatta… —ne demek istediğimi anlatamadım— şöyle sanırım; Yakınlık derecesi arttıkça bazı şeyleri otomatik olarak yapmasını bekliyoruz insanlardan, sanki zorunlularmış, asli görevleriymişçesine. Ama hayır, en azından benim için öyle değil. Açıkçası yakınımdaki insanların beni hatırlaması beni mutlu ediyor.
Bugün yüzümü güldürmeyi başaran bir kartpostal aldım, nedeni de budur heralde bu yazının :)
Teşekkür :)
